جبران خلیل جبران01

به زن به چشم یک کالا نگریسته می شود، کالایی که

کسی آن را می خرد و شخص دیگر آن را می فروشد، سرانجام

زیبایی زن رنگ می بازد و او همچون اثاثیه ای که دیگر به کار نمی آید،در گوشه ی

تاریک خانه رها می شود.

ص10